Parszat Naso
15 kwietnia 2008

Król Dawid ustanowił poszabatowy posiłek. Dlatego jest on nazywany (po aramejsku) "Seudata deDowid Malka Meszicha" lub krócej - "Melawe Malka", "odprowadzanie Królowej". Szabes jest Królową. Spożywamy Melawe Malka w sobotnią noc po zakończeniu szabatu.

Dlaczego Melawe Malka jest tak ważna?

W ludzkim ciele znajduje się kość nazywana "luz", umieszczona w podstawie czaszki, gdzie jest wiązany tefilin. Jest to kość, od której człowiek zaczął być tworzony i z której będzie odtworzony w czasie zmartwychwstania w erze zbawienia. To jest kość, która nie może być zniszczona i nigdy się nie psuje.

Tradycja uczy, że "luz" jest kością, która żywi się jedzeniem z Melawe Malka. Pamiętaj zatem, by włączyć Melawe Malka w swój plan weekendowy. To gwarantuje twoje zmartwychwstanie w czasie techijat hametim.

Dlaczego ta kość nigdy nie zostanie zniszczona?

Rabbi Joszua Heszel, "Ten Rabbi, Reb Heshel", byl rabinem Krakowa po rabinie Jom Tow Hellerze, autorze "Tosafot Jom Tow". Legenda mówi, że kiedy rabin Krakowa, Tosafot Jom Tow, zmarł, parnassim żydowskiej społeczności szukali rabina, który by pasował do tego miasta. Było dwóch kandydatow: jednym z nich był rabin Heszel. Liderzy społeczności nie wiedzieli, kogo wybrać. Zwrócili się więc po radę do wielkiego mędrca rabina Nathana Netta Szapiry, słynnego uczonego Tory, który był w tym czasie bardzo starym człowiekiem. Rabin Nathan uczynił pytanie we śnie i otrzymał odpowiedź z wersu Księgi Wyjścia (17:6): "Oto Ja stanę przed tobą na skale, na Horebie..." Rabin odczytał niebiańskie przesłanie jak następuje: słowa "Oto Ja stanę przed tobą na skale" są (w hebrajskim) akronimem słowa "Heszel", a słowa "na skale" oznaczają w numerologii hebrajskich liter "Krakow" [liczba 401].

Wszyscy uczniowie wybranego rabina stali się w przyszłości filarami nauczania dla całego pokolenia. Z tego powodu rabin znany był jako "Ten Rabbi, Reb Heszel".

Inna legenda mówi, że rabin Heszel został ukarany za pozornie niehonorowe zachowanie związane z jednym z Amoraim (pokolenie mędrców żyjących podczas okresu kompilacji Talmudu). Rabin mógł wybrać miedzy dwiema karami: albo jego książki nie będą opublikowane albo jego potomstwo będzie nieliczne. Wybrał pierwsze rozwiazanie. Mimo tego później jego studenci zebrali część jego nauczania w książce zatytułowanej "Chanukat HaTorah" (Poświęcenie Tory).

Reb Heszel wyjaśnia tam, dlaczego tylko ta jedna część ciała - kość luz - w przeciwieństwie do innych nie zostanie zniszczona i nie ulegnie rozkładowi. Wiemy, że Adam i Ewa byli stworzeni szóstego dnia stworzenia. Według tradycji grzech zjedzenia owocu z Drzewa Wiedzy został popełniony tego samego dnia, w piątek, przed początkiem szabesu. Rabin Heszel wyjaśnia, że kiedy Adam Hariszon zjadł z Drzewa Wiedzy, przyniósł śmierć na świat, a wszystkie organy, które cieszyły się z tego jedzenia są skazane na śmierć i zniszczenie w określonym czasie. Kość luz jednak, jak wiemy, nie odczuwa żadnej radości i pożytku z żadnego jedzenia poza tym z Melawe Malka, posiłku w Mocei Szabes. Nie cieszyła się jedzeniem owocu z Drzewa Wiedzy, toteż nie została włączona do wyroku śmierci i unicestwienia. Może pozostać na wieki. Z tej nieśmiertelnej kości będzie odbudowane ludzkie ciało w czasie techiat hametim.

Piszę to, żeby dać wam cotygodniowa porcję Tory. Dlaczego?

Popatrzcie na to:

"Rabi Johanan powiedział w imieniu Rabina Szimona bar Jochaja: 'Kiedy mówimy coś w imieniu nieżyjącego rabina, wówczas jego wargi poruszają się zgodnie z wypowiadanymi słowami'"

Czasami, kiedy przechodzę blisko naszego starego cmentarza, wydaje mi się, że mogę usłyszeć wieczne szepty naszych wielkich osobistości, leżących tam... Ich nauczanie jest studiowane cały czas na całym świecie.

Rabin Boaz Pasz
Emisariusz "Szawei Jisrael"

tłum. Magda Rut Żylska